Hannes D’Haese

In 2009 al had ik een lang en fijn gesprek met Hannes D’Haese. Vijf jaar verder zijn we ondertussen maar we laten u graag nog eens lezen wat hij toen vertelde en dacht. Hannes stelt deze zomer tentoon in kunstgalerij The Imaginarium Gallery op het Rubensplein in Knokke. Scroll verder naar beneden voor meer info daaromtrent.

 

**********************************************************

 

Het leven van

Hannes D´haese

 

“Ik heb mijn stijl gevonden.”

 

Kunstenaar Hannes D’haese leidt een leven doorweven met kunst en emotie. Met de projecten die de komende maanden bij hem op het programma staan, lijkt hij zijn weg te hebben gevonden, in zijn werk én in zijn leven.

 

 

Leven en dood

 

Met het overlijden van mijn vader is de dood wel erg dichtbij gekomen. Het is de eerste keer dat ik zo duidelijk met het einde van het leven werd geconfronteerd.

Zelf zou ik er graag nog eens 43 jaar bij doen maar dat heb ik niet te kiezen. De dood moet echter niet altijd triestig zijn. Met het nieuwe kunstproject waar ik samen met de galerij Artra en Axel Daeseleire aan werk, beschilderen we doodskisten. We proberen zo het taboe rond de dood te doorbreken en ervoor te zorgen dat we de mooie herinneringen aan de overledenen onthouden.

 

Leven en de liefde

 

Ik was een wild boy, heb waarschijnlijk al drie levens gehad. ‘Sex, drugs and rock& roll’ waren mijn leidraad. Maar de liefde heeft van mij een beter man gemaakt. Twee jaar geleden ben ik straalverliefd geworden op voor mij de meest speciale vrouw in de wereld. Helaas was de timing slecht gekozen. Ik was mijn laatste

wilde haren aan het verliezen en zij werkte in het nachtleven. We zijn niet samen maar toch is zij de vrouw die ervoor zorgde dat ik mezelf vond. Dank zij haar drink en rook ik al maanden niet meer. Ik leef nu voor mijn kunst en probeer op mijn manier om de wereld een stukje beter te maken.

 

Leven en de kunst

 

Kunst is mijn leven en dat is niet moeilijk met een moeder als Begga D’haese en nonkels als Roel en Reinhoud D’haese. Ik durf gerust zeggen dat ik tot de betere kunstenaars in België behoor. België is een land van schilders maar wij zijn niet chauvinistisch genoeg. Grotere galerijen in eigen land zouden meer moeite moeten doen om mezelf en andere talentvolle kunstenaars te lanceren. Veelal is er geen zand in eigen land en moet je het eerst elders waar maken.

 

Leven en Knokke

 

Knokke is een stad met naam en faam. Lippens heeft er iets fantastisch van gemaakt. De keerzijde van de medaille is dat Knokke zijn ziel lang geleden al verkocht heeft voor het geld. Neem nu de galerijen in

Knokke. Er zitten enkele zeer goede zoals Absolute Art, Guy Pieters, Piretti, Simoens, Wachters. Maar er zijn er te vele die er enkel het snelle geld willen en

handig inspelen op het rijke cliënteel dat enkel koopt om met het prijskaartje te kunnen uitpakken. Ik hoop van harte dat Knokke met het organiseren van de Elephant Parade een stukje van zijn ziel zal terug krijgen. Toch blijf ik niet in Knokke. Mijn eigen atelier ‘open to the public’ schik ik in april in Oostende te openen.

 

 

Leven en geld

 

Geld heb je nodig om te leven maar je weet dat je als kunstenaar de eerste tien jaar

eigenlijk niets verdient. Ik heb onlangs een job als hotelmanager op een cruiseschip geweigerd omdat ik kunst, liefde en familie veel belangrijker vind dan geld. Niet dat dit altijd gemakkelijk is, als je soms met honderd euro op je rekening de maand moet doorkomen. Ik vind dat kunst betaalbaar moet zijn voor iedereen. Mijn prijzen liggen tussen de 300 en 6000 euro, maar ik werk ook veel voor het goede doel. Bovendien geef in 2009 aan iedereen die een schilderij van mij koopt en kinderen heeft, voor die kinderen een klein schilderij bij. De glimlach zien van kinderen die naar mijn schilderijen kijken, maakt me gelukkig.

 

 

Leven en dromen

 

Ik droom van ‘de grote doorbraak’ in samenwerking met een Belgische galerij van niveau maar ik droom ook van een vrouw en kinderen. Mijn biologische klok is aan het tikken… Ik hoop nog lang te kunnen samenwerken met mijn moeder Begga D´haese en voor de rijken der aarde, heb ik nog een boodschap: doe eens wat goeds met je geld en kom uit je ivoren toren. Iedereen gaat – vroeg of laat – en op je laatste reis kan je je geld niet meenemen!

 

***********************

 

 

Wie is Hannes…

 

Hannes is geboren in 1965 als zoon van de gekende kunstenares Begga D’haese en de befaamde dr. Le Compte. Na jaren van zoeken naar zichzelf is hij vandaag fulltime kunstenaar met een hart voor het goede doel. Hij beschrijft zichzelf als iemand met een zeer grote mond die tegelijk zeer emotioneel is. Zijn kleurrijke werken zijn daar een weerspiegeling van. 2009 moet voor hem het jaar van de grote doorbraak worden met tentoonstellingen in Amsterdam, Antwerpen, London, New York en Knokke.

 

www.hannesdhaese.be

 

 

Expo Hannes D’Haese: Freedom/Visit The Berlin Wall

In kunstgalerij The Imaginarium Gallery op het Rubensplein 570 kunt u in juli en augustus terecht voor de expositie van kunstenaar Hannes D’Haese “Freedom/Visit The Berlin Wall”. Met dit kunstevent wil hij ons duidelijk maken dat vrijheid ook vandaag nog niet vanzelfsprekend is. En dat we nog elke dag moeten blijven vechten voor een wereld waar iedereen het recht heeft om zichzelf te zijn en zich uit te drukken zoals hij of zij dat wenst. The Imaginarium Gallery is een samenwerking tussen het ART-Gallery.be team en Hannes D’Haese. De galerij is open van vrijdag t.e.m. maandag van 11 tot 18 uur en doorlopend tijdens de vakanties.

 

Vrijheid is een kostbaar goed

Vrijheid is iets heel erg kostbaars. Haar waarde wordt erg tastbaar van zodra we haar kwijtspelen. Het verleden bulkt van voorbeelden waar vrijheid ingeperkt wordt. Vrije meningsuiting en artistieke vrijheid. Om er twee te noemen. Ook vandaag nog krijgen mensen forse tegenwind als ze zichzelf willen uitdrukken. Protesten in Oekraïne werden brutaal in de kiem gesmoord. In Rusland worden holebi’s en transgenders de mond gesnoerd. Wie het regime in Rusland bekritiseert, is de gebeten hond. Hardhandige arrestaties en processen die naam onwaardig zijn er schering en inslag. En ook in de rest van de wereld worden de mensenrechten dag in dag uit met de voeten getreden. De geschiedenis van de mens puilt uit van dit onrecht.

 

Een muur is de meest zichtbare en tastbare grens voor vrijheid. Dit jaar herdenken we de val van de Berlijnse muur. Deze muur verdeelde mensen, beperkte hun bewegingsvrijheid, drong hen een politiek regime op waaraan ze niet konden ontsnappen. We herinneren ons nog steeds de vreugde en hoop die losbarstte onder de duizenden aanwezigen toen de muur gesloopt werd.

 

Blijven strijden voor vrijheid

Als kunstenaar hecht Hannes D’Haese grote waarde aan vrijheid. Aan de keuze van zijn eigen woorden en beelden en de kunstwerken die hij creëert om zichzelf uit te drukken en zijn visie op de maatschappij te belichten. Daarom gaf hij het kunstevent de naam ‘Freedom’. De expo wil dan ook een boodschap uitsturen. Een boodschap dat we vrijheid niet vanzelfsprekend mogen vinden. Dat we nog steeds elke dag hard moeten werken om vrijheid te verzekeren, vrijheid voor onszelf en voor alle mensen op deze planeet. En dat we ervoor moeten zorgen dat mensen niet gediscrimineerd worden voor hun geloof, overtuigingen, de kleur van hun huid, hun manier van leven of hun manier van denken.

 

Monster op de Berlijnse muur

Om dit te illustreren pakt Hannes D’Haese uit met een origineel stuk van de Berlijnse muur dat hij naar België brengt met de bedoeling om mensen te laten nadenken over wat het betekent om niet vrij te zijn. Het monster dat op de muur zit weerspiegelt wat de Berlijnse muur betekende voor de mensen die aan de verkeerde kant van de muur leefden. Ook is er een folder met waargebeurde verhalen van hoe het leven achter de muur echt was. Die verhalen zijn meer dan overweldigend.

 

Jammer genoeg is vrijheid ook 25 jaar na de val van de Berlijnse muur geen realiteit voor iedereen. Een vluchtige blik op het jaarrapport van Amnesty International leert dat de vrijheid continu onder vuur ligt en dat over de hele wereld.

 

Het kunstevent Freedom wil ook een extra hart onder de riem steken van alle mensen in Oekraïne en Rusland die vandaag vervolgd worden of erger, enkel en alleen omdat ze zichzelf uitdrukken of tonen wie ze zijn en wat ze denken. Laat de expo voor ons een reminder zijn voor het belang van vrijheid.

 

De kunstenaar en curator Hannes D’Haese

Hannes D’Haese is het tegenovergestelde van de klassiek geschoolde artiest. Geïnspireerd door Karel Appel is D’Haese beginnen te schilderen toen hij in aanraking kwam met de kunst en de kleuren van de Nederlander. Net als deze beroemde Cobra-artiest die beweerde “enkel wat verf op een doek te gooien”, verkondigt D’Haese dat hij nog nooit een kunstacademie van binnen heeft gezien; waarmee hij benadrukt dat je geen artiest kunt worden, maar dat artiest zijn in je moet zitten. Zijn droombeelden, daar draait het voor hem om, technieken en scholing werken te beperkend.

 

Men zou dit een provocatieve houding kunnen noemen, ware het niet dat hij zijn leven zou geven voor de liefde. Uit de liefde put hij duizenden ideeën. De liefde heeft hem ooit eens financieel geruïneerd; de liefde heeft van hem een zondaar gemaakt maar wel een gedreven zondaar, één vol emotie en passie. Zijn zelfverklaarde missie: de wereld zegenen, zelfs bombarderen met zijn kleuren. Zijn stijl wordt beschreven als abstract expressionisme, neigend naar action painting.

 

 

Vandaag ademt deze vijfenveertigjarige artiest het doorzettingsvermogen van zijn vader uit, een dokter die de dood wou verslaan, het talent van zijn moeder Begga D’Haese en van zijn ooms Reinhoud (CoBrA groep) en Roel D’Haese (België’s grootste surrealistische beeldende kunstenaar).

 

Op mentaal vlak leunt Hannes dicht aan bij de recentelijk overleden Simon Vinkenoog (een beroemd Nederlands schrijver), niet zozeer bij zijn poëzie en woorden, maar meer bij Simons verlangen naar communicatie: dit eindeloze verlangen, aangewakkerd door een immens verlangen om het onbereikbare te bereiken, dat wellicht meteen uit elkaar zou spatten mocht het ooit bereikt worden.

 

Hannes D’Haese wil koste wat het kost de wereld redden. Kan kunst de wereld niet redden, eerder dan religie? Deze vraag houdt hem sterk bezig. Als een kind van zijn tijd heeft Hannes D’Haese de bedoeling om de wereld te veroveren. Nu de kerken leeg zijn heeft de wereld wanhopig nood aan echte solidariteit. Met zijn liefde, zijn passie en zijn kleuren, met zijn schilderijen en creatieve kisten wil Hannes een kunstpriester worden in de nieuwe sociale kunsttempel van de wijde wereld.

 

Is hij in de kunstvoetsporen getreden van Reinhoud D’Haese en Karel Appel (abstract expressionisme) of heeft hij de liefde en de kleur heruitgevonden in een nieuwe kunstvorm? Eén ding is zeker; zijn kunst getuigt van emotie, passie, verdriet en geluk. Zijn kunst is een eindeloos schouwspel waar iedere toeschouwer gewild of ongewild deel van uitmaakt.

 

(foto’s Jo Deman)

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s