Sergio Herman en Patrick ‘Soks’ Vercauteren : als het eten op geen kloten trekt, dan heb je nog altijd je vrienden…

Zal ik je eens het verschil verklappen tussen een echte en een pseudo ster? Vanuit het standpunt van de schrijver? De echte geeft zijn interview, leest het na en geeft zijn ok voor publicatie, de pseudo geeft zijn interview, leest zijn tekst, en schrapt passages die hij wel heeft uitgesproken maar niet gepubliceerd wil zien. Ik heb al vele pseudo’s geïnterviewd. Sergio…is een echte natuurlijk. ‘Go for it, girl,” mailde hij na het lezen van mijn tekst. En ik…voelde me meisje van 40. Onderstaand gesprek met Sergio & Patrick Soks dateert van de lente van 2010. Ik schreef het in opdracht van Knokke Actueel. Het was een zeer aangename ontmoeting.

sergio

****

Patrick ‘Soks’ Vercauteren en Sergio Herman

Er zijn twee dingen die me opvallen als ik met een koffietje in de loungezetel van restaurant Pure C in Cadzand wegzak. Patrick Soks is sinds onze vorige ontmoeting op de kerstmarkt van Knokke zijn winterkilo’s kwijt geraakt én Sergio Herman heeft, naast zijn sappig Nederlands accentje, zalig groene ogen waarin ik gemakkelijk zou kunnen verdrinken. Feit is, ik bevind mij een prachtige omgeving, in het gezelschap van twee fantastische heren, driesterrenchef Sergio en innemende ondernemer Patrick, en ben bovendien vergezeld van een zeer knappe fotograaf. What more can a girl want? Een interview misschien? Graag. Ik begin met te vragen hoe Sergio en Patrick mekaar hebben leren kennen? Zoals het jonge jongens betaamd – de een net 40 geworden en de ander 50+ beginnen ze geheimzinnig te lachen. Het was tijdens een zwoele nacht in Ibiza…

 

S. Ik ken Patrick al langer dan hij mij kent. Patrick had in Ibiza een restaurant waar ik graag ging, de KM5. Ik wist wie hij was.

P. Ik ken Sergio ook al langer dan hij denkt. Ik ben in den tijd nog met mijn ouders uit gaan eten in het betere mosselrestaurant van zijn ouders. Door de jaren heen heb ik zo’n beetje zijn circuit gevolgd zonder hem te kruisen. In Ibiza hebben we elkaar echt leren kennen. Dat leidde direct tot een vlotte babbel en wederzijds respect. In Ibiza leer je veel mensen oppervlakkig kennen maar er zijn ook altijd personen met wie je een dieper contact krijgt. Sergio is één van die mensen die een vriend geworden is. We zijn naar elkaar toegegroeid en hebben samen al fantastische momenten beleefd.

Hoe zouden jullie elkaar omschrijven?

P. Sergio is recht voor de raap, om met een gezegde van start te gaan. Het mooie aan hem is, is dat hij een super gevoelige man is, met een heel groot hart. Hij heeft veel oog voor detail, is een beetje perfectionist, maniakaal zelfs maar hij is tegelijk een liefdevolle familieman. Ik denk dat familie voor Sergio het belangrijkste is in het leven. Het is door zijn streven naar perfectie, denk ik, dat hij professioneel gezien zo ver is geraakt. Ik denk niet dat dat oorspronkelijk zijn bedoeling was.

S. Dat is inderdaad onbewust gegaan maar het streven naar zit het in me. Het is een drive. Had ik een ander vak gekozen, was ik ook voor perfectie gegaan.

Was een ander vak een optie?

S. Ik ben in de horeca opgegroeid maar heb op school altijd mijn pet eraan geveegd. Uiteindelijk ben ik maar hotelschool gaan doen. Met die instelling ben ik in Ter Groene Poorte in Brugge in het vierde jaar gerold. Het is pas op stage dat ik op een gegeven moment het licht heb gezien.

P: Mijn schooltijd is parallel verlopen. Mijn ouders waren haarkapper. Ik ben toen ook in ter Groene Poorte verzeild geraakt, op de kappersafdeling. Omdat ik thuis altijd al geholpen had, mocht ik meteen naar het derde jaar en was daar direct de eerste van de klas. Als enige van mijn klas, ben ik toen ook van vrouwen beginnen houden (lacht)…Maar om terug te komen op je vraag, Sergio is een fijne man met veel oog voor kunst.

S. En Patrick, die is op alle vlak gewoon schitterend. Hij is iemand die je dag en nacht kan bellen en altijd voor je klaar staat. Dat zegt voor mij alles. Je kan ongelooflijk veel lol met hem hebben maar het is ook iemand die achter je staat, oprecht en zonder bullshitt, in goede en slechte tijden. Het maakt daarbij niet uit als we elkaar drie of vier maand niet zien. Who cares? De vriendschap is juist.

Welke link hebben jullie met Ibiza?

S. Ik vind Ibiza een fantastisch eiland. Het pakt je of het pakt je niet maar als het je pakt, herleef je, het moment dat je er van het vliegtuig stapt.

P. Ik woon er op een berg. Ik werk er ook en dat brengt wel eens beslommeringen met zich mee. Maar als ik in Ibiza wakker word en ik zie die zee voor mij, dan bedenk ik, ja jongens, wat een gelukkig mens ben ik. Het is onbeschrijflijk. Pas op, het is een gevaarlijk eiland ook. Zoals met alle mooie dingen in het leven, moet je ermee oppassen. Ik heb veel mensen zien komen en teloor gaan. Je moet sterk in je schoenen staan en een internationale uitstraling hebben. Het eiland accepteert je of werpt je af. Eens geaccepteerd door de mensen die er wonen, voel je de synergie en zijn positieve energie.

S. Ibiza is echte vakantie. Je kan er alles loslaten. Duurt het wat langer voor ze de wijn bijschenken. Who cares? Alles is er meer relax.

P. De mooiste dingen ginder kosten niet eens geld: de bomen, de wind, de zon en de mensen.

Ibiza heeft de reputatie nogal een feesteiland te zijn.

P. Dat is altijd de eerste reactie van de mensen hier. Ze zien een reportage op tv met veel dronken mensen en krijgen zo een beeld van Ibiza. Maar dat is niet het echte eiland.

S. Je kan er altijd stapje doen, hé, je kan er een 24uurtje doen.

P. Om uit te gaan, is het de beste plaats van de wereld, zoals daar vind je het nergens anders. Maar je moet het eiland leren ontdekken. Het is er zo mooi. Op een afstand van slechts 1 km van elkaar, ben je eerst in de bergen en dan terug aan zee.

S. Het partybeeld is vertekend. Voor mij is Ibiza altijd een beetje thuiskomen. Ergens droom ik er wel van om er meer te gaan verblijven. Het zou fijn zijn als ik er werk aan zou kunnen koppelen.

P. Je moet de mensen weten te combineren. In Ibiza is het verschil tussen arm en rijk zeer klein. Nikki Lauda kan naast me zitten, een zeer fijne mens, en naast hem een hippie met dreadlocks maar met een goede mind. Mijn succes heb ik te danken aan de vele party’s die ik heb gegeven, soms 25 per jaar in België en Parijs. Door over heel de wereld actief te zijn in de muziekwereld, heb ik veel mensen leren kennen en leren combineren. Om maar te illustreren. Ik heb hier in België de eerste Pacha feesten gegeven. Ik ben 50+ – ik mag het zeggen hé – ik heb de eerste dansers van de Pacha uit Ibiza naar Antwerpen gebracht, inviteerde MTV en kreeg zo publiciteit. De mensen hier hadden dat nog nooit gezien, dansers in een discotheek!

Jullie hebben in Ibiza samen een mooi verjaardagsfeest gehouden.

P. We verjaren op dezelfde dag, 5 mei, houden allebei van het eiland en begin mei is er een hele mooie periode. Oorspronkelijk dachten we een 40-tal personen uit te nodigen maar we zijn geëindigd dik tegen de 250 en er zijn nog mensen die ik voor het hoofd geschoten heb. Er was een internationaal publiek, mensen van Oostenrijk, Duitsland, Italië, London, familie en vrienden. Ja, daar zaten een paar bekende personen tussen maar daar gaat het niet om. We hebben een uitgebreide vriendenkring op gebied van kunst en muziek. In Ibiza loopt alles vlot in elkaar. Het feest ging door in El Chiringuito, een supermooie locatie, een van de mooiste die ik ken, en ook meteen de plaats waar ik de eerste keer dat ik naar Ibiza ging, verbleef nu 30 jaar geleden. Het was een klein hotelletje, is nu gerenoveerd maar behoudt voor mij haar sentimentele waarde.

Is Sergio een moeilijk mens om voor hem te koken?

P: Dat was voor mij een verrassing en vind ik, voor hem een enorm pluspunt: hoe perfectionistisch hij ook is in zijn eigen keuken, als hij ergens anders gaat eten, kan hij met iets heel kleins heel tevreden zijn. Hij gaat er niet met de bijl in zitten hakken. Sergio zal zelfs zeggen dat het hem goed smaakt, zelfs als het niet goed is.

S: Ach al dat gelul over eten…als ik uit ga eten, wil ik op mijn gemak zitten. Als het dan toevallig mijn smaak niet is, is het mijn smaak niet. Maar dat kan ik gewoon loslaten. Ik geniet van het moment. Ik ben zo gelukkig als ik eens met mijn maten of met mijn vrouw iets samen kan gaan eten. Samen aan tafel zitten, dat is genieten, dat zijn de mooiste momenten voor mij. En… als het eten op geen kloten trekt, dan heb je nog altijd je vrienden. Op momenten van samen zitten wil ik gewoon met hen zitten zeveren, niet alleen over mij maar ook over hun ding. Ik wil het mijne dan een beetje vergeten. Ik ben zeer intensief met mijn vak bezig, 14 à 16 uur per dag. Dan wil ik er daarna niet nog over lopen lullen.

Was jullie verjaardag een mijlpaal voor jullie?

S. Ik ben 40 geworden. Dan begin je wel eens anders na te denken. Ik heb drie (anno 2014 vier) kinderen. Ik begin mijn prioriteiten anders te stellen. Vroeger was ik heel onrustig in mijn kop. Was ik in Barcelona, dan moest ik er perse alles gezien hebben. Nu ben ik meer relax.

P. Vroeger moest ik ook alles gezien hebben. Als ik op een feest of evenement er niet bij kon zijn, kon ik bijna niet slapen van de zenuwen. Dat is bij mij ook beginnen veranderen rond de 40.

Patrick, jij zit dus al in de berusting?

Ja. Ik krijg wekelijks één of twee invitaties. Vroeger gaf me dat veel stress maar nu heb ik niet meer de drang om van links naar rechts te rijden omdat ik weet dat ik achteraf toch niets heb gemist. Maar ik beklaag me de drukte van vroeger niet. Vandaag ken ik, waar ik ook ben, is het nu New York of Parijs, overal mensen.

Hoe zien jullie toekomstdromen eruit?

P: Sergio is op het punt gekomen dat hij niet meer hoger kan. Ik denk dat hij een beetje meer naar zijn familie toe zal neigen.

S: Het klinkt raar maar net als een topvoetballer op zijn hoogtepunt, heb ik mijn toekomst al uitgestippeld. Oud Sluis doe ik nu al 20 jaar. Ik ga dat niet nog eens 20 jaar doen. Ibiza is een droom voor mij die past in dit verhaal.

P: Je gaat in het leven om iets te bereiken en op een bepaald moment heb je alles gezien. Maar eens zover moet je niet in je huisje gaan wegkruipen met een boek. Ik heb dat gevoeld tijdens mijn sabbatjaar. Ik heb wel tien keer de dijk afgelopen. Dat is mooi maar tegelijk is het een misrekening te denken dat het goed is om op je 50ste te stoppen met werken. Als je stopt met werken, ga je dood. De balans vinden. Dat is de uitdaging.

Ik vermoed zo dat jullie de balans wel vinden of zullen vinden in Ibiza.

P&S. Kom eens af, dan zul je zien.

Met veel plezier. Bedankt voor jullie tijd Sergio en Patrick.

 

 

Advertenties

One thought on “Sergio Herman en Patrick ‘Soks’ Vercauteren : als het eten op geen kloten trekt, dan heb je nog altijd je vrienden…

  1. Pingback: Suppen met Sergio | christel 'de kriebel' bedert

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s