Mercedes Van Volcem

Onderstaand persbericht rolde deze week mijn mailbox binnen.

Vlaams Parlementslid Mercedes Van Volcem wordt afgevaardigd in de Commissie Wonen, Armoedebeleid en Gelijke kansen en in de Commissie Mobiliteit en Openbare werken. Twee essentiële commissies waar de komende jaren heel wat te beleven valt. Elke commissie telt 15 parlementsleden die het inhoudelijke voorbereidende werk verrichten en deze in deze vergaderingen bediscussiëren en ter stemming voorleggen. Voorstellen die een goedkeuring krijgen in de commissie worden dan in het ganse parlement ‘plenair’ besproken en gestemd. Van Volcem wordt binnenkort voorgedragen als 1ste ondervoorzitter van de commissie Wonen. Van Volcem reageert tevreden: “Ik kan me verder inzetten voor het behoud van de woonbonus, het heroriënteren van de sociale huisvesting en tegelijk werk maken van een betere mobiliteit. De files namen de voorbije jaren enorm toe, er is daadkracht nodig om deze werkelijk aan te pakken.  In de commissie zal mijn ervaring als bestuurder van de Lijn en de Haven ook een meerwaarde zijn.”

Ik had voor de verkiezingen een babbel met Mercedes Van Volcem in ons Knokke-Heist. Locatie Cultuurcafé. Mijn opdrachtgever, het Blue Buddha Magazine. Ik laat het jullie hier graag nog eens lezen.

 

 

Mercedes Van Volcem

Mercedes Van Volcem, Brugs advocate en politica, heeft een heel druk leven maar druk of niet, elk jaar, op de eerste mooie zomerdag trommelt ze haar drie beste vriendinnen op, nemen ze samen de dag vrij en nestelen ze zich rond 11u voor een apero op het strand van de Monroe Beach of de Blue Buddha om pas rond 18u terug door hun mannen opgehaald te worden… volledig van de kaart… “Het is een jaarlijkse traditie,” zegt Mercedes terwijl we ons, voor de gelegenheid ook met een glas wijn, op het einde van een winterse werkdag samen zetten voor het Blue Buddha interview. Mercedes houdt van ons Knokke-Heistse strand en joie de vivre, zegt ze. “In Knokke ben je op vakantie in eigen land. Christoph Trio en team waren de eerste om met hun strandbars en lounge inrichting een strandbeleving aan onze kust te introduceren. Knokke-Heist heeft bovendien prachtige wandel- en fietspromenades, er zijn veel sportmogelijkheden, een prachtig nieuw zwembad en een beleid dat veel ruimte laat voor vernieuwing.” Wat een lofzang!

Mercedes Van Volcem, fractieleider van de Open VLD in Brugge en lid van het Vlaamse Parlement werkt en woont in Assebroek Brugge waar ze ook een vakantiewoning verhuurt, genaamd Queen of Bruges. Ze groeide op in Kruisabele/Dudzele maar spendeerde haar jeugd grotendeels in Knokke. Haar tante woonde in Westkapelle. “Omdat mijn ouders altijd aan het werk waren, verbleef ik de vele zomermaanden en weekends bij haar. Mijn nichtje Veronique Andries en ik groeiden op als boezemvriendinnen. Ik heb goede herinneringen aan mijn jeugdjaren in Knokke én aan de speelpleinwerking in Westkapelle. Ik vind dat Brugge een voorbeeld kan nemen aan Knokke-Heist waar kinderen over alle netten heen speelpleinwerking kunnen volgen tijdens de vakantiemaanden aan zeer democratische prijzen, zodat het voor jonge mensen nog de moeite loont om met twee te gaan werken. Meer zelfs, de vakantieopvang staat ook open voor toeristen in Knokke-Heist. Fantastisch!”

Mercedes Van Volcem deed haar eerste werkervaring op rond haar dertiende, bij Tino’s groenten en fruit in Knokke op de baan naar Sluis. “Mijn taak was de mensen te laten proeven van de ananassen. Ik was jong, ja, maar ik vond werken leutig en bovendien, ik ben van gewone komaf, mijn eigen centen verdienen betekende voor mij een bevrijding. Na mijn werkperiode in de fruitwinkel, heb ik vele jaren als jobstudent bij Scapa gewerkt, op zaterdag en zondag en alle vakanties op de Zeedijk in Knokke, en op donderdag tussen het studeren door in de winkel in Gent. Ik heb altijd en werk nog altijd heel veel. Ik heb echt moeten leren iets voor mezelf te doen. In een sauna krijg je me nog altijd niet, naar de kapper ga ik wel graag, met een boek mee, maar 2 uur stil zitten voor gelnagels is iets waar ik alleen maar nerveus van word. Daar doe ik niet aan mee. Tijd nemen voor mezelf, doe ik op het strand of wandelend langs de vaart of door het Zwin. Bewegen in en om het Zwin doet me altijd een stukje vergeten. Gitaar spelen ook. Ik volg les bij een heel toffe leraar, Filip Bollaert, in de Metronoom en ik heb voor mijn verjaardag een elektrische gitaar met versterker gekregen van mijn man. Ik oefen wel enkel als ik alleen thuis ben. Ik heb twee kinderen, een zoon van 15, Eliott en een dochter van 13, Maxime. Ik wil er geen fils à papa van maken maar ik wil ook niet dat ze zoveel moeten werken als ik. Ze hebben daarvoor nog jaren genoeg te gaan. Het combineren van de politiek en de advocatuur met het gezin lukt zoals bij iedere vrouw die fulltime werkt, soms heel goed en soms helemaal niet. Er is een tijd geweest dat mijn kinderen gepest werden omdat ze de kinderen waren van Mercedes Van Volcem. Als ik hen op school afzette, moest ik in de auto blijven zitten omdat ze niet met mij gezien wilden worden. Dat was pijnlijk voor mezelf maar ik moest dit respecteren. Ik probeer mijn kinderen te wapenen voor de toekomst. En te stimuleren. Soms heb ik de neiging mijn eigen dromen bij mijn kinderen te leggen, soms gebeurt dit spontaan. Mijn zoon is 15. In 2018 wil hij op de lijst van de gemeenteraadsverkiezingen staan, zegt hij…”

Mercedes Van Volcem studeerde rechten in Gent en bouwde na haar studies een eigen kantoor uit als advocate. In 2001 stelde ze zich voor het eerst kandidaat voor de gemeenteraadsverkiezing in Brugge. “Ik kwam nochtans helemaal niet uit een politiek nest. Ik ben wel altijd kritisch en geëngageerd geweest, ook als advocaat. Ik had vrienden die vonden dat ik in de politiek moest gaan maar ik kende de weg niet, tot de voorzitter van de lokale Open VLD plots aan mijn deur stond omdat ze door de opgelegde quota nog een vrouw nodig hadden op hun lijst. Politiek is een mannenbastion. Zonder quota zouden de mannen ook vandaag voor ons nog altijd geen plaats maken. Ik durf mezelf feministisch noemen. Ik heb een hele harde strijd moeten voeren omdat te komen waar ik vandaag ben. Ik vind niet dat alle vrouwen die achter mij komen dat ook nog eens moeten doen. De volgende strijd is er een voor de allochtonen. Ook zij moeten gelijke kansen krijgen. Daarom ben ik zo voor de schoolplicht vanaf 3 jaar. Kinderen die in het eerste leerjaar in de klas komen en de taal niet spreken starten meteen met een achterstand. Een schoolplicht vanaf 3 jaar geeft de allochtone kinderen kansen.” Op haar eerste gemeenteraadsverkiezingen werd Mercedes van een twaalfde niet verkiesbare plaats rechtstreeks verkozen tot gemeenteraadslid. “Ik ben aansluitend schepen geweest van 2007 tot 2013 en sinds 2009 zetel ik in het Vlaams Parlement waarvoor ik in mei terug kandidaat ben. Ondertussen ben ik fractieleider van de Open VLD in Brugge geworden. Sinds de voorbije gemeenteraadsverkiezingen ben ik geen schepen meer. Ik was gestegen van 2900 naar 4500 voorkeurstemmen maar mijn partij werd naar de oppositie verbannen. Dat is echt niet leuk, neen. Ik heb er wel een jaar van afgezien. Als schepen van Ruimtelijke Ordening had ik gewerkt om mijn stad op lange termijn mooier en beter te maken maar ik werd door mijn concurrenten buiten gezet. Het was nochtans mijn grote droom om burgemeester van Brugge te worden. Maar, ik blijf wel de zaken volgen die me nauw aan hart liggen, ruimtelijke ordening, wonen en stedenbeleid. De zes jaar dat ik schepen van Ruimtelijke Ordening ben geweest hebben bij mij een grote interesse gekweekt in architectuur en stadsvernieuwing. Het is een uitdaging te zoeken hoe je een stad goed en kwalitatief kan maken zonder dat terwijl iemand uit de boot valt.”

Mercedes Van Volcem vindt dat Brugge en Knokke-Heist op het vlak van Ruimtelijke Ordening veel gemeen hebben. “Beide gemeentes hechten groot belang aan de kwaliteit van de openbare ruimte voor de bevolking. Ik heb een adviserende rol in de GECORO, de Gemeentelijke Commissie Ruimtelijke Ordening, van Knokke-Heist gekregen en ga mijn uiterste best doen om bij te dragen tot de ontwikkeling van Knokke-Heist. Ik ben er gevraagd als deskundige omdat ik in Brugge 23 RUP’s mee heb begeleid, omdat ik ook in de advocatuur vooral werkzaam ben in procedures inzake Ruimtelijke Ordening en omdat ik regelmatig in het buitenland, van Amsterdam tot Vilnius, word gevraagd om te gaan spreken over hoe je door middel van Ruimtelijke Ordening een betere stad kan maken . Er zijn vele aspecten van Knokke-Heist die ik apprecieer. Knokke-Heist zet in op open ruimte en groen, er komt een nieuw golfterrein, het erfgoedbeleid in Duinbergen zit goed. Knokke-Heist telt bovendien vele heel goede restaurants en brasseries. Op restaurant gaan is voor mij een beleving. Ik heb als kind een zware Rode Hond gehad met als gevolg dat mijn reukzin werd aangetast en ik niets kan ruiken. De sfeer en gezelligheid van een restaurant zijn daardoor voor mij minstens even belangrijk als de keuken zelf. De Cuines, 33 is een van mijn favorieten. Interieurspecialist Lieven Musschoot heeft er een van zijn prachtigste realisaties gecreëerd. Tweesterrenchef Bart Desmidt van de Bartholomeus volg ik ook al heel lang. Hij is iemand die heel erg gefocust is op zijn zaak. Ik waardeer dat. Bart is trouwens een stadsgenoot van mij. Hij woont in Dudzele. Dineren in een sterrenrestaurant is natuurlijk niet voor elke week. Ik kan evenzeer genieten van een kippensla met appeltjes in de Beaufort, een snack in de Picardie of de gepelde tomaat met garnalen in restaurant Si Versailles. Die is ook ingericht door Lieven Musschoot en je hebt er zicht op zee. Tof!”

Tekst: Christel Bedert

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s